Elman

Elman wyrasta z dwóch germańskich słów. Pierwsze to „adal" albo „edel", czyli szlachetny. Drugie to „man", czyli człowiek. Razem dają szlachetnego człowieka, i takie znaczenie zostaje przy imieniu do dziś. Cztery litery, jedno znaczenie.

Ale drogę odbył długą. W Azerbejdżanie i wśród ludów tureckich Elman przyjął się na dobre, więc wielu z nas kojarzy go dziś raczej z Turcją niż z germańskim korzeniem. W tamtych stronach nosi je wielu mężczyzn, a w spisach figuruje głównie jako imię męskie.

Imię nie ma tu zdrobnienia ani żeńskiej pary. Zapis prosty, bez wariantów. Chłopiec podpisze się pełnym Elman na liście obecności albo na druku w urzędzie. A germańskie „edel" słychać też w Adeli i Adelajdzie, bo wszystkie trzy sięgają tego samego „adal".