Darosław

Darosław składa się z dwóch starych słowiańskich cząstek. Pierwsza to daro-, czyli dar. Druga to -sław, od słowa sława. Razem dają „obdarzony sławą". I dar, i sława to do dziś zwykłe polskie słowa. Dlatego Polak od razu słyszy, o co chodzi, choć samo imię nosi niewielu.

Końcówkę -sław znają wszyscy. Kończą się nią Stanisław, Bronisław, Mirosław. Słowianie dawniej tak właśnie składali imiona, z dwóch części w jedno słowo. To znak imion dwuczłonowych, starszych niż samo państwo polskie. Darosław należy do tej rodziny, ale trafia się rzadko.

W dzienniku szkolnym raczej go nie spotkasz. Na liście imieninowej też szukasz długo. Wymawiasz go z akcentem na trzeciej sylabie, da-ro-SŁAW. A jednak imię trzyma się mocno, bo znaczy prosto: dar i sława.