Dorothy

Dorota przyszła do nas z greki. Stoją w niej dwa słowa: dōron, czyli dar, i theos, czyli bóg. Razem znaczą „dar od boga". To samo złożenie, tylko odwrócone, kryje się w imieniu Teodora.

Po polsku imię brzmi swojsko od dawna. W domu i wśród znajomych Dorota często zmienia się w Dosię. Tak wołają ją babcia albo koleżanka ze szkoły. Zdrobnienie krótsze i bliższe. W dowodzie zostaje Dorota, a Dosia żyje poza papierami.

Patronką jest święta Dorota z Cezarei, opiekunka ogrodników i sadowników. Jej wspomnienie wypada 6 lutego, więc wtedy Doroty świętują imieniny. Dzień trafił nawet do przysłów o pogodzie. Ludzie mówili „po świętej Dorocie wioska cała w błocie". To ludowe porzekadło o lutowej słocie, nie źródło imienia. Sens bierzemy z greki. Dar od boga.