Doron

Doron przyszedł z hebrajskiego i znaczy tyle co „dar". Nazywa rzecz wprost, bez ozdób. Dziecko z tym imieniem zostaje nazwane podarunkiem, po prostu. Imię trzyma się jednego sensu i nigdzie od niego nie ucieka.

Ten sam pomysł chodzi po grece, gdzie słowo δῶρον (dōron) też mówi „dar". Siedzi w imionach, które Polak zna od podwórka. Teodor to „dar Boga", a Dorota idzie w tej samej parze. Doron zostawia rdzeń nagi. Nie dokłada boga, nie dorabia zdrobnienia, bo żadnego nie ma.

Wyobraź sobie urząd i formularz, na którym ktoś wpisuje Doron w rubrykę imienia. Litery leżą gładko. Erka trafia dokładnie tam, gdzie polskie ucho jej szuka, i nikt nie prosi o powtórzenie.

Imię nie obiecuje żadnej dodatkowej opowieści. Znaczy dar, po hebrajsku i po polsku.