Dmitri

Dmitri wywodzi się z greckiego Demetriosa, a ono powstało od imienia bogini Demeter. To ona odpowiadała za plony i dojrzewające pola. Stąd znaczenie: należący do Demeter.

Grecki źródłosłów szybko zszedł na dalszy plan, bo imię na dobre przyjęło się w Rosji. Święty Dymitr z Tesaloniki, żołnierz i męczennik, dał mu miejsce w kalendarzu. Nosili je książęta, jak Dymitr Doński. W Rosji sięgali po nie także carowie, a jeden z nich przeszedł do historii jako Dymitr Samozwaniec. Później przyszli inni: Dmitrij Mendelejew ułożył układ okresowy pierwiastków, a Dmitrij Szostakowicz pisał symfonie w cieniu władzy.

W polskiej klasie Dmitri od razu brzmi ze wschodu. Wskazuje na rosyjski albo mieszany dom. Ale pod tym brzmieniem wciąż siedzi greckie słowo i jego sens: należący do Demeter.