Chanelle

Chanelle wyrasta z łacińskiego słowa `canalis`. Znaczyło ono rurę albo koryto, którym płynie woda. Stąd wzięły się kanał i brama, i to samo znaczenie siedzi w tym imieniu. Woda, która przechodzi z miejsca w miejsce.

Do nas imię trafiło drogą angielską, choć korzeń ma rzymski. Wcześniej było nazwiskiem Chanel, a rozsławiła je Gabrielle „Coco" Chanel (1883–1971), paryska projektantka. Z nazwiska zrobiło się imię dla córek. Angielskie rodziny dodały końcówkę -le i tak powstała pisownia Chanelle.

Imię idzie samo, bez zdrobnień.

Wyobraź sobie dziewczynkę, którą pani woła z dziennika w polskiej szkole. Nauczycielka zatrzyma się na chwilę przy tej pisowni, a potem czyta dalej. Chanelle nie ma u nas własnych imienin ani polskiej wersji. Zostaje jej to, co przyniosła z łaciny: kanał i brama, przejście dla wody.