Cedric

Cedric to imię z germańskich korzeni, a do Polski trafia jako gość. Brzmi obco i od razu widać, że przyszło z Anglii. Znaczenie ciągnie w dwie strony. Z jednej wojownik i wódz, z drugiej ktoś kochany.

Imię wymyślił właściwie pisarz. Walter Scott użył go w powieści „Ivanhoe" z 1819 roku. Pewnie przerobił dawne anglosaskie Cerdic, imię wodza, od którego wywodzono królestwo Wessex. Wystarczyła drobna pomyłka w zapisie i z Cerdica zrobił się Cedric.

Potem imię wróciło dzięki innej książce. W „Małym lordzie" Frances Hodgson Burnett główny bohater nazywa się właśnie Cedric. I to on rozsławił je wśród angielskich chłopców.

Po polsku Cedric nie dorobił się zdrobnień. Nie ma swojego Cedrusia ani Cedka. W kalendarzu też go nie znajdziesz, więc imieniny trzeba by obchodzić po angielsku. Zostaje samo imię, twarde i całe: wojownik, wódz.