Branislav

„Branislav" wyrasta ze słowiańskich korzeni. Pierwsza część, „bran", pochodzi od czasownika bronić. Druga, „slav", to sława. Razem dają obrońcę sławy, i tak tłumaczymy to imię do dziś.

W Polsce częściej usłyszysz bliskiego krewnego. To Bronisław. Od niego bierze się codzienny Bronek, a w wersji żeńskiej mamy Bronisławę.

Imię nosili różni Słowianie, bo korzeń wspólny dla Serbów, Słowaków i Czechów. U nas ustaliła się forma Bronisław. Wpiszesz ją w szkolnym dzienniku albo na formularzu w urzędzie, a Branislav zostaje bardziej na południe.

Sam sens jest prosty. Bronić czegoś, co warte obrony. Tą bronioną rzeczą bywa dobre imię rodziny albo jej sława. Dlatego Branislav łączy obronę i to, czego się broni. Polski Bronisław trzyma ten sam sens, a skraca się do Bronka.