Anzor

Anzor przyszedł do nas z Kaukazu. Noszą go Czeczeni, Czerkiesi i Gruzini, a w Polsce prawie się go nie spotyka. Najczęściej wywodzi się go od gruzińskiego tytułu aznauri, czyli szlachcica. Ten sięga średnioperskiego aznawar, które znaczyło „szlachetny". Bywa, że łączą imię też z arabskim słowem o sensie „ostrzegać", ale pewności tu nie ma. Stąd bierze się krótkie znaczenie.

Kiedyś Anzor mówił o pozycji. W XIX wieku kabardyjski ród Anzorów trzymał władzę na północnym Kaukazie, a imię szło razem z nazwiskiem i rangą.

Potem zeszło do zwykłego użytku. Gruziński śpiewak Anzor Erkomaiszwili całe życie ratował dawne wielogłosowe pieśni, i to on jest dziś chyba najbardziej znanym Anzorem. W polskiej klasie takie imię od razu zwraca uwagę w dzienniku. Ale trop zawsze wraca do jednego słowa: aznauri, czyli szlachetny.