Alen

Alen ma greckie korzenie. Brzmienie wiąże się z greckim „petra", czyli skałą albo kamieniem. Stąd pierwsze znaczenie, jakie słowniki stawiają na początku: mała skała. Coś małego, ale twardego. W Polsce nosi je niewielu chłopców. Imię jest krótkie i łatwo je zawołać przez podwórko.

Drugi sens, „piękny", dokleił się do imienia później. Ludzie lubią jakieś brzmienie i z czasem dopisują mu miłe cechy, a tak właśnie stało się tutaj. To skojarzenie, a nie źródło. Takie przesunięcia zdarzają się wielu imionom. Po polsku powiemy po prostu: piękny.

W dzienniku szkolnym Alen stoi zwykle sam, bez zdrobnienia i bez wariantu obok. W polskim kalendarzu trudno mu znaleźć własne imieniny, więc chłopak świętuje kiedy chce albo odpuszcza zwyczaj. A znaczenie trzyma się swego: mała skała.