Abigail

Abigail ma korzenie w hebrajskim imieniu Awigail. Składa się z av, czyli ojciec, i gil, czyli radość. Razem wychodzi radość ojca.

W Biblii Abigail pojawia się w pierwszej księdze Samuela. Jest żoną Nabala, twardego gospodarza, a gdy jego domowi grozi zguba, sama jedzie do Dawida z jedzeniem i rozsądnym słowem. Tekst chwali jej mądrość. Potem zostaje żoną Dawida.

Do angielszczyzny imię trafiło głównie przez purytanów, bo lubili imiona z Biblii. I tu jest zabawny ślad. W sztuce z 1616 roku bohaterka o imieniu Abigail była służącą, i przez nią słowo „abigail" zaczęło po angielsku znaczyć pokojówkę. Imię przetrwało ten żart.

Dziś w Polsce Abigail nosi niewiele dziewczynek. Na liście obecności stoi obok Zuzann i Oliwii, a jej własny rdzeń wraca do av i gil, do ojca i radości.