Mostafa

Mostafa przyszło z arabskiego. Źródłem jest słowo „musṭafā", czyli „wybrany". Pochodzi ono od czasownika o znaczeniu „wybierać, wyróżniać". W arabskim brzmi więc jak pochwała, znak, że ktoś został wyróżniony spośród innych. Nosił je sam prorok Mahomet, bo nazywano go al-Mustafa, „wybraniec". Stąd imię rozeszło się po świecie arabskim, a potem trafiło do perskiego i tureckiego. Pisownię Mostafa spotkasz zwłaszcza w Egipcie i Iranie.

W Polsce to imię jest rzadkie. Chłopiec o imieniu Mostafa w dzienniku klasowym prawie zawsze ma rodzinę spoza kraju. Może ojca z Kairu, może dziadka znad Bosforu. Bywa, że dziecko dostaje je po dziadku, żeby imię nie zniknęło. Nikt tu nie obchodzi imienin Mostafy, bo kalendarz go nie przewiduje.

I nie ma dla niego polskiego zdrobnienia. Imię zostaje takie, jakie jest. A znaczy jedno. Wybraniec.