Vladislav

Władysław i Vladislav wyrastają z tych samych słowiańskich cząstek. Pierwsza znaczy „władać", druga „sława". Razem dają sens, który trzyma się imienia od początku: ten, który włada sławą.

Forma Vladislav mocno kojarzy się z Rosją. Nosili ją carowie, wodzowie i święci z cerkiewnego kalendarza. Polski Władysław to z kolei imię królów, choćby Władysława Jagiełły. Zasiadł na tronie pod koniec czternastego wieku. Ten sam rdzeń, inna pisownia. A i święto jest wspólne, bo imieniny Władysława wypadają w czerwcu i we wrześniu.

To imię nie ma osobnego zdrobnienia przekazanego razem z nim. Nie ma łagodniejszej wersji w zanadrzu. Stoi tak, jak brzmi. Chłopiec wpisany do klasowego dziennika dostaje od razu całe „władać" i całą „sławę". Znaczenie nie zostało doklejone później. Siedzi w rdzeniu: włada i sława.