Hans

Hans to skrócone Johannes, czyli niemiecki Jan. Korzeń jest ten sam co u naszego Janka: hebrajskie Jochanan, „bóg jest łaskawy". Niemcy mówili Hans, bo Johannes brzmiało zbyt urzędowo.

W średniowieczu imię zrobiło się tak pospolite, że zaczęło znaczyć po prostu „zwykły chłop". Stąd Hanswurst, błazen ze starych niemieckich komedii. Ale nosili je też ludzie wielkiego formatu, jak malarz Hans Holbein czy fizyk Hans Bethe. Kiedyś w niemieckiej wsi co drugi chłopak mógł być Hansem.

Dla polskiego ucha Hans brzmi obco i twardo. W dzienniku szkolnym od razu widać, że to nie Janek ani Jaś. W Polsce prawie się go nie spotyka. Rodzice wolą Jana, a Hansa zostawiają Niemcom. A przecież to wciąż ten sam Jan, tylko z drugiej strony Odry. Znaczenie się nie zmienia: „bóg jest łaskawy".