Mai

Mai brzmi po polsku łatwo. Łacina prowadzi do Maius, czyli maja, miesiąca nazwanego od bogini Mai i od dawna łączonego z wiosną. Ale ten sam dźwięk mieszka też w japońskim, gdzie zapisuje się go zupełnie innymi znakami. Jeden z nich, 舞, znaczy taniec. Drugi, 梅, to śliwa i jej wczesny kwiat.

Dlatego znaczenia „taniec" i „kwiat śliwy" biorą się z japońskiego odczytania, a nie z łaciny. To dobrze zapamiętać.

Mai nie ma zdrobnienia ani wariantu, więc nie da się go skrócić ani przekręcić. W dzienniku klasowym zajmuje trzy litery i nikt nie pyta, jak to się pisze. Dziecko dostaje je w całości i od razu. Zostaje sobą: taniec i kwiat śliwy.