Ksawier

Ksawery przyszedł do nas z łaciny, z formy Xaverius. A samo słowo znaczy „nowy dom". Brzmi zwyczajnie, bo dom to dom, ale w imieniu ta zwykłość zamienia się w coś mocnego.

Polszczyzna trochę je uprościła i oswoiła. Dziś zapisujemy Ksawery, czasem krócej Ksawer. Jest też żeńska wersja, Ksawera, dużo rzadsza. Ale spotkasz ją w starych metrykach i na urzędowych papierach, więc nie jest samą ciekawostką.

Na liście w klasie takie imię od razu widać. Cztery spółgłoski, zanim dojdziesz do samogłosek, i nauczyciel czasem się przy nim zatrzyma. Dziecko szybko uczy się je przeliterować.

Imieniny wypadają 3 grudnia. Patronuje wtedy znany misjonarz o łacińskim imieniu, więc chłopiec dostaje razem z imieniem konkretną datę. A pod spodem zostaje proste znaczenie: nowy dom.