Karsten

Karsten przyszedł z północy, z terenów niemieckich i skandynawskich. To skrócona, twardsza wersja imienia Christian, po polsku Krystian. Łacińskie Christianus wzięło się z greckiego Christianos i znaczyło po prostu chrześcijanin. Dlatego Karsten mówi o człowieku poświęconym Chrystusowi. Skrócenie zrobiło się samo, bo długie imię niewygodnie wołać na co dzień.

Na północy Niemiec i w Danii nosili je gospodarze i marynarze przez całe stulecia. W Polsce brzmi obco. Nauczyciel zatrzyma się na nim przy sprawdzaniu listy, bo twarde K na początku nie pasuje do reszty nazwisk. Na formularzu w urzędzie wygląda jak gość z zewnątrz.

Imię nie dorobiło się polskiego zdrobnienia. Nie ma swojej Krysi ani Krystka, żadnej spieszczonej formy. Zostaje samo Karsten, krótkie i pełne. I tyle wystarczy, bo znaczy chrześcijanin.