Jacqueline

Jacqueline przyszło do nas z Francji. To żeńska wersja imienia Jacques, a za nim stoi łacińskie Iacobus, czyli biblijny Jakub. Stąd bierze się znaczenie: „ta, która wypiera".

Jakub w opowieści urodził się, trzymając brata za piętę. Potem zabrał Ezawowi błogosławieństwo, które należało się starszemu. Dlatego mówimy o kimś, kto wchodzi na czyjeś miejsce i staje tam, gdzie miał stanąć ktoś inny. Delikatne francuskie imię wyrasta więc z całkiem ostrej historii.

We Francji imię przyjęło się dawno i zostało. Anglicy też je polubili, a w dwudziestym wieku poznał je cały świat, bo nosiła je Jacqueline Kennedy.

Nad Wisłą brzmi obco. W szkolnym dzienniku wygląda inaczej niż Zofia czy Kasia, ale nikt nie ma z nim kłopotu przy odczytaniu. Sens trzyma się mocno: „ta, która wypiera".