Innocenty

Innocenty wziął się z łacińskiego innocens. To złożenie z przeczącego in- i czasownika nocere, czyli szkodzić. Łacinnicy nazywali tak kogoś, kto nikomu nie robi krzywdy. Brzmi łagodnie i po łacinie, i po polsku. Znaczy więc tyle co „nieszkodliwy", a my mówimy „niewinny, prawy".

Do Polski imię przyszło przez łaciński kościół. Nosiło je kilku papieży, bo Innocentius brzmiało dostojnie i po katolicku. Ostatni papież o tym imieniu, Innocenty XIII, zmarł w 1724 roku. Dziś Innocenty pojawia się rzadko. Kiedy urzędnik wpisuje je do formularza, brzmi jak coś z dawnego kalendarza.

Jest też forma żeńska, Innocenta. Sens „prawy" dokleił się do imienia później, bo nosili je głównie duchowni. Na początku była tylko łacina i jedno proste znaczenie. Ale rdzeń został ten sam: in- i nocere, nie szkodzić.