Hannelora

Hannelora wyrasta z niemieckiego gruntu i składa się z dwóch części. Pierwsza to Hanne, skrót od Johanny, a ta sięga hebrajskiego Channah i znaczy „łaska". Druga to Lore, urwane z Eleonore. Razem dają to, co imię mówi do dziś: łaskę i światło.

Znaczenie „światło" doczepiło się do Lore później. O korzenie Eleonore badacze wciąż się spierają, bo nie ma jednej pewnej wersji. Dlatego jasność nie siedzi w pierwszej sylabie, a przyszła z czasem. I to jest ładna historia. Jedna połowa daje łaskę, druga pożycza światło.

W Niemczech dłuższa forma Hannelore rozeszła się w XX wieku. Hannelora brzmi miękciej i łatwiej wchodzi na polską listę obecności. Nauczyciel czyta ją z dziennika i od razu ma obie połowy.

Powiedz Hanne, masz łaskę. Powiedz Lore, masz światło.