Gordon

Gordon przyszedł do angielszczyzny z germańskiego rdzenia. Najpierw był nazwiskiem, nosił go szkocki ród, a dopiero potem rodzice zaczęli dawać go synom. Znaczenie brzmi krótko: „wielkie wzgórze". Chodzi o wzniesienie, na którym stawiało się warowny gród, bo z góry widać wroga wcześniej.

Po angielsku mówi się o tym „spacious fort", czyli obszernej twierdzy. Za tym słowem stoi miejsce, gdzie za murami mieściło się i ludzi, i bydło. Gordon nie ma polskich zdrobnień. Zostaje Gordonem.

Najgłośniej nosił to imię poeta lord Byron, a właściwie George Gordon Byron. Gordon dostał po matce, ze szkockiej strony rodziny. W polskim dzienniku szkolnym takie imię rzuca się w oczy między Kacprami a Szymonami. Nauczyciel przeczyta je bez wahania, bo pisze się je tak, jak brzmi. I tak zostanie przy nim „wielkie wzgórze", ta warownia na wzgórzu.