Febronia

Febronia wywodzi się z łaciny. Źródłem jest słowo februa, czyli rzymskie obrzędy oczyszczenia z końca zimy, i czasownik februare, oczyszczać. Od tego samego rdzenia Rzymianie nazwali luty. Polskie znaczenie imienia, „oczyszczenie", trzyma się tego korzenia wprost, bez naddatków.

Imię nosiła Febronia z Nisibis, mniszka z rzymskiej Mezopotamii. Zginęła śmiercią męczeńską za Dioklecjana, a jej wspomnienie przypada na 25 czerwca według kalendarza juliańskiego, 8 lipca według gregoriańskiego. To ona przeniosła imię przez wieki na Wschodzie, gdy o lutowych obrzędach dawno zapomniano.

W Polsce Febronia brzmi obco i rzadko. Nauczycielka czytająca dziennik zatrzyma się na chwilę. Imię nie dorobiło się zdrobnienia ani spolszczonej formy, więc zostaje sobą. I odsyła prosto do łacińskiego februare, do oczyszczenia.