Elizeusz

Elizeusz wyrasta z hebrajskiego. W dawnej postaci brzmiał Eliša, a sens da się rozłożyć na dwa słowa: Bóg i wybawienie. Razem mówią, że „bóg jest wybawieniem".

Imię nosił prorok Elizeusz z biblijnych Ksiąg Królewskich. Przejął płaszcz po Eliaszu i został jego następcą. Uzdrawiał zatrutą wodę, rozmnażał oliwę wdowie, pomagał zwykłym ludziom. W polskiej tradycji przetrwał właśnie w tej pełnej, starej formie, a nie w skróconej.

Dziś pada rzadko. Na szkolnej liście obecności potrafi zatrzymać nauczyciela na sekundę, zanim wywoła je na głos.

Elizeusz trzyma się blisko swojego źródła. Nie dorobił się zdrobnienia ani wariantu. Zostaje sam, w trzech sylabach, które znaczą „bóg jest wybawieniem".