Cecylian

Cecylian ma korzeń łaciński. Pochodzi od rzymskiego rodu Caecilius, a ten od słowa `caecus`, czyli ślepy. Stąd właśnie znaczenie imienia: ślepy. Brzmi surowo, ale przez wieki ten dosłowny sens się zatarł.

Rzymianie z rodu Cecyliuszów byli liczni i znani. Ich nazwisko pewnie wzięło się od przodka o słabym wzroku. Dziś Cecylian mało kto zna. Bo w Polsce znacznie częściej słyszymy żeńską Cecylię, i to ona podsuwa nam pierwsze skojarzenie.

Cecylia patronuje muzykom, a jej wspomnienie wypada 22 listopada. Cecylian dzieli z nią ten sam łaciński pień, choć własnego dnia w kalendarzu raczej nie znajdzie.

Wyobraź sobie dziennik w polskiej szkole. Między Szymonami i Kacprami jedno imię zwraca uwagę od razu. Nauczyciel czyta je wolniej, bo wygląda staro i obco. A chłopiec, który pozna jego historię, dowie się rzeczy prostej. Cecylian to nie klątwa ślepoty, tylko imię starsze od cesarstwa, oparte na słowie `caecus`.