Buket

Imię „buket" przychodzi z tureckiego, choć samo słowo przywędrowało z daleka. Po turecku „buket" to po prostu wiązanka kwiatów, słowo ze sklepu z kwiatami. Turcy chętnie dają dziewczynkom imiona od kwiatów, więc takie słowo łatwo weszło do użytku jako imię.

Ale pochodzenie nie jest tureckie. Turcy wzięli słowo z francuskiego „bouquet", a Francuzi zrobili je ze starej nazwy na gaik albo zagajnik. Z kępy drzew została garść ściętych łodyg. Słowo się zadomowiło i już zostało.

Polak łapie sens od razu. „Buket" brzmi jak „bukiet", więc obrazek jest gotowy, zanim ktoś zajrzy do słownika.

W dzienniku szkolnym takie imię wygląda obco, ale da się je odczytać. Krótkie. Nie ma polskich zdrobnień ani wariantów, imię stoi samo. A sens trzyma się mocno w obu językach: bukiet, wiązanka kwiatów.