Azer

Azer pochodzi z perskiego słowa oznaczającego ogień. W dawnym kalendarzu irańskim tak nazywa się dziewiąty miesiąc, âzar, a w wierzeniach Zoroastra to imię strażnika ognia. Ogień jest tu najstarszym znaczeniem.

Do nas imię dotarło raczej przez kręgi arabskie niż wprost z Iranu. Dlatego wielu odbiera je dziś jako arabskie, choć jego korzeń prowadzi na perski wschód. W polskich rejestrach zapisuje się je krótko: pochodzenie inne.

Polskie księgi imion podają jednak inny sens, pomoc i wsparcie. Ten odcień dołączył później, już po ogniu. Wyobraź sobie dziennik w szkole w Krakowie i nauczyciela, który czyta listę. Pada Azer. Dziecko odpowiada, a imię nie ma ani zdrobnienia, ani żeńskiej pary. Zostaje samo, mocne, z ogniem u źródła i pomocą dopisaną obok.