Ariela

Ariela wyrasta z hebrajskiego. Kryją się w niej dwa słowa: ari, czyli lew, i el, czyli Bóg. Stąd znaczenie „lew boży". Męski odpowiednik, Ariel, pojawia się już w Biblii hebrajskiej. U proroka Izajasza tak nazwana jest sama Jerozolima, a w Księdze Ezdrasza imię to nosi mężczyzna.

Imię należy do tradycji żydowskiej i tam trzyma się najmocniej. Rozpowszechniło się szerzej, kiedy hebrajski wrócił do codziennego życia jako język mówiony. Lwica to nie ozdoba. Ariela mówi o sile dziewczynki wprost i nic tej siły nie łagodzi.

W polskiej klasie Ariela brzmi inaczej niż Ola czy Kasia. Nie ma własnego zdrobnienia, więc nauczyciel czyta ją w całości. I dobrze. Dziewczynka nosi w imieniu lwicę, a tuż obok Boga.