Amos

Amos przyszedł z hebrajskiego. Czasownik u podstaw imienia znaczy nosić albo ładować. Dlatego sens brzmi prosto: dźwigający ciężary.

Pierwszy Amos to prorok. Pasł owce i zbierał sykomory pod Tekoa, a potem zaczął mówić do ludzi. Sam mówił o sobie, że nie jest prorokiem, tylko pasterzem. Tak powstała biblijna księga Amosa. Należy do dwunastu proroków mniejszych. Ktoś, kto nosił ciężar zwierząt i pól, dał imię, które samo znaczy ciężar.

Imię trzyma się kręgu angielskiego i żydowskiego, bo idzie wprost z Biblii. Po angielsku wróciło do łask po reformacji, kiedy chętnie sięgano po imiona ze Starego Testamentu. Nie ma zdrobnień ani wersji dla dziewczynki, więc zostaje sam rdzeń. W polskiej klasie brzmi obco, bo w dzienniku rzadko trafia między Antków i Adasiów. Ale sens da się powiedzieć jednym słowem: dźwigający.