Alessio

Alessio to włoska wersja imienia, które po łacinie brzmiało Alexius, a wcześniej po grecku Alexios. U podstaw leży czasownik alexein, czyli bronić. Stąd znaczenie: obrońca. Ten, kto odpiera cios, jest tym, kto strzeże.

W Rzymie imię trzymało się dzięki świętemu Aleksemu, po włosku Sant'Alessio. Na wzgórzu nad Tybrem wciąż stoi kościół pod jego wezwaniem. Legenda o nim niosła to imię, zanim łacińskie Alexius zmiękło we włoskie Alessio.

Do Polski Alessio przyszło jako imię wyraźnie obce. W szkolnym dzienniku od razu widać, że to Włoch z brzmienia. Rodzice, którzy je wybierają, zostawiają włoski zapis bez zmian. Nie dorobiło się polskiego zdrobnienia. Zostaje Alessio i basta.

I dobrze, bo cała jego siła siedzi w łacińskim rdzeniu, który mówi: obrońca.