Zaal

Zaal wywodzi się z perskiego eposu. W „Szahname" Ferdousiego żyje bohater Zal, który przychodzi na świat z siwymi włosami. Ojciec przestraszył się tego znaku i zostawił niemowlę w górach. Chłopca znalazł ptak Simurgh i wychował go w gnieździe.

Krótkie znaczenie łączy więc dwie rzeczy. Starość i siwiznę, ale też siłę, bo Zal został ojcem Rostama, największego wojownika eposu.

Polskie źródła podają przy tym imieniu słowo „sokół". Ptak dobrze pasuje do opowieści, bo małego Zala uniósł i wykarmił stwór z nieba. Sokole odczytanie trzyma tę myśl blisko.

W Polsce Zaal brzmi obco i pojawia się rzadko. Łatwo wyobrazić sobie nauczyciela, który zatrzymuje się na podwójnym a w dzienniku. Pisownia krótka, a rodowód dawny: siwe włosy noworodka i ptak, który go przygarnął.