Vitold

Witold to u nas forma główna, a Vitold chodzi obok jako wariant z twardszym początkiem. Imię rozkłada się na słowiańskie cząstki: rdzeń od władania i lud. Stąd sens: władający ludem. Ten sam rdzeń słychać w imieniu Władysław. Zdrobnienie proste, Witek, i tak wołają chłopaka na podwórku.

Nosili je ludzie, których łatwo sprawdzić. Witold Gombrowicz pisał „Ferdydurke” i kłócił się z Polską z daleka, z Argentyny. Witold Lutosławski komponował, a jego muzykę grają do dziś. Imię stare, a wciąż żywe. Dwa nazwiska, jedno imię.

Na imieniny Witek dostanie życzenia od rodziny, choć w papierach na urzędzie stoi pełne Witold. Forma z W przyjęła się u nas, a Vitold bywa raczej za granicą. Znaczenie zostaje takie samo. Władający ludem.