Nato

Imię Nato wywodzi się z łaciny. Stoi za nim natus, czyli „urodzony". To imiesłów od czasownika nasci. Łacina sięgała po to słowo zawsze, gdy ktoś przychodził na świat. Nie ma tu drugiego dna. Znaczenie mówi wprost o początku, o pierwszym dniu życia.

Ten sam rdzeń pracuje do dziś, choć rzadko go widać. Od natus wyrosła natura, wyrosła nacja, po angielsku native. Wszystkie mówią o tym, że coś się zaczęło, że coś się urodziło. Nato bierze więc słowo, którym Rzymianie opisywali każde narodziny, nie jakiś rzadki ozdobnik.

W polskiej klasie takie imię czyta się od razu. Cztery litery, nauczyciel nie potyka się na liście obecności. Nato nie ma własnych imienin ani utartego zdrobnienia. Ale korzeń trzyma mocno i nie znika. Zostaje jasny punkt wyjścia: łacińskie natus, urodzony.