Yelena

Yelena to rosyjska wersja Heleny. Rosjanie zaczynają je od „je", takie miękkie wejście w imię. U nas zostaje Helena. Korzeń sięga hebrajskiego, ale znaczenie, które do niego przylgnęło, brzmi jasno: promienna, jasna, jak zapalona pochodnia.

W polskim domu Helena szybko robi się Helą albo Helenką. A gdy dziewczynka dorasta, często mówią do niej po prostu Lena. Lena poszła własną drogą. Dziś trafia do dziennika jako osobne imię, nie zdrobnienie.

Helena ma w kalendarzu swój dzień imienin, więc raz w roku jest komu składać życzenia i stawiać na stole kwiaty. Rosyjski ślad słychać choćby w Jelenie Isinbajewej, tyczkarce, co biła rekord za rekordem. Nieważne, jak wymówisz samogłoski. Sens trzyma się jeden: jasna, promienna, światło.