Wei

Wei przyszło do nas z Chin i nie ma nic wspólnego ze słowiańskimi ani łacińskimi korzeniami. To jedna sylaba, a jej sens zależy od znaku, jaki rodzina zapisze. Znak 伟 czyta się jako wielki, dostojny, a 巍 mówi o czymś, co góruje nad okolicą.

Po polsku zostają dwa słowa: wielki i silny.

Chińskie imiona buduje się ze znaków, nie z ustalonej pisowni, dlatego Wei nosi zarówno chłopiec, jak i dziewczynka. Nie dorobiło się zdrobnień, jakie polszczyzna daje Kasi czy Piotrkowi. W kalendarzu nie znajdziesz dla niego imienin, więc dziecko o tym imieniu ich nie obchodzi. Na szkolnej liście stoi krótko, między dłuższymi Karolinami i Wojciechami.

I tyle wystarczy. Sens trzyma się mocno: wielki, silny, taki, co wyrasta ponad przeciętność.