Ustsinnia

Ustsinnia wywodzi się z łaciny. Stoi za nią przymiotnik iustus, czyli „sprawiedliwy". Rzymianie zrobili z niego imię Iustina, a Ustsinnia to jego wschodnia, słowiańska postać. Ten sam rdzeń siedzi w znanej u nas Justynie. Droga była długa, ale sens został na miejscu.

Po polsku powiemy krótko: sprawiedliwa. Imię mówi o tym, jak człowiek postępuje, a nie jak wygląda. Dlatego różni się od imion, co chwalą urodę czy wdzięk. Sprawiedliwość to słowo stare i poważne, więc i imię brzmi poważnie.

Rzadko trafia dziś do polskiej metryki. Nosi je niewiele dziewczynek. W szkolnym dzienniku brzmi obco obok Zuzann i Julii, bo jest dłuższe i mniej oswojone. Ale korzeń ma jasny. I ten korzeń trzyma wszystko razem: iustus, sprawiedliwa.