Tanja

Tanja przyszła do nas okrężną drogą. Zaczyna się w Rzymie, w rodzie Tatiusów, bo łacińska Tatiana właśnie stamtąd bierze swoje miano. Potem imię trafiło do Słowian. Rosjanie skrócili Tatianę do Tani, a stąd już blisko do formy Tanja.

Niemcy i Skandynawowie zapisali je przez „j" i tak zostało. W Polsce brzmi trochę obco, a trochę swojsko. Wariant Tania stoi tuż obok, o literę lżejszy, i wielu ludzi myli jedno z drugim.

Znaczenie mówi wprost: „z rzymskiego rodu Tatiusów". Dziewczyna z tym imieniem raczej nie myśli o Rzymie, ale korzeń został. Na liście w klasie Tanja stoi osobno, obok pełniejszej Tatiany. I zawsze prowadzi do tego samego rodu Tatiusów.