Swietłana

Swietłana wyrasta ze słowiańskiego rdzenia svet, czyli światło. Po polsku brzmi jak jasna albo świetlista, i właśnie tak najprościej ją tłumaczyć. Znaczenie trzyma się blisko tego jednego słowa.

Imię czujemy przede wszystkim jako rosyjskie. Rozniosło się w Rosji dopiero po tym, jak Wasilij Żukowski ogłosił w 1813 roku balladę „Swietłana". Poeta osnuł ją wokół świątecznego wróżenia i mrocznego snu. Wcześniej mało kto tak się nazywał. Ale ballada dała imieniu twarz i rozgłos, więc przez cały kolejny wiek rodziło się mnóstwo małych Swietłan.

U nas pojawia się wariant svietlana, a w codziennej gadce imię skraca się do zdrobnienia Sweta. Tak łatwiej zawołać koleżankę przy tablicy. Wyobraź sobie dziennik klasowy, gdzie Swietłana siedzi kilka ławek od Swety. Obie odpowiadają na to samo światło. Bo svet to po prostu światło.