Stefaniya

Stefaniya wyrasta z greckiego stephanos, czyli wieńca albo korony. Grecy nazywali tak konkretną rzecz. Splot liści kładziono na głowę zwycięzcy albo uczczonego gościa, i to była nagroda widoczna od razu. Dawniej wieniec znaczył triumf w biegu, a nie samą ozdobę.

Męski Stefan ma ten sam rdzeń, a obok stoi wariant Stefania. W rosyjskich i ukraińskich domach przyjęła się żeńska forma, a w mowie codziennej skracano ją do Stefy. Imię rozeszło się po prawosławnym świecie za sprawą pierwszego męczennika, bo to on nosił męską wersję. Stąd tyle Stefanii w kalendarzu i tyle dni imienin.

Korona była tu obrazem, nie tronem.

Wpisz Stefę do szkolnego dziennika, a zmieści się między krótkimi imionami. Pełna Stefaniya wraca na formularzu w urzędzie. Po polsku to korona, a jeszcze wcześniej wieniec.