Stanley

Stanley zaczyna się od ziemi, nie od człowieka. Powstał ze starych angielskich słów stān, czyli kamień, i lēah, czyli leśna polana albo łąka. Razem dają kamienistą łąkę, kawałek pola, gdzie rolnik potykał się o głazy. Najpierw było to nazwisko, dopiero potem imię.

Korzeń jest germański i widać go od razu. Angielskie stone, niemieckie Stein, holenderskie steen: wszystkie wyrosły z jednego pnia. Prosta rzecz, prosta nazwa. Nosił ją Henry Morton Stanley, dziewiętnastowieczny podróżnik urodzony w Walii, a jego przybrane nazwisko obiegło świat.

Dla polskiego ucha Stanley brzmi obco, ale da się go odczytać. To nie jest skrót od Stanisława, choć początek podobny. Oba imiona mają zupełnie inne korzenie. W dzienniku klasowym taki chłopiec od razu rzuca się w oczy. A za nazwą stoi kamienista łąka, polana pełna głazów.