Rona

Rona brzmi krótko i twardo. Korzenie ma słowiańskie, więc pasuje do naszych stron bardziej, niż się zdaje na pierwszy rzut oka. Angielski słownik tłumaczy ją jako „szorstką wyspę", czyli kawałek lądu, o który rozbija się woda.

U nas przylgnęło do imienia coś innego. Rona to kobieta sprawiedliwa i honorowa, taka, co trzyma się swojego słowa. To znaczenie doszło później, bo z „szorstkiej wyspy" honoru nikt nie wyczyta. Słowiański rdzeń był pierwszy, a reszta narosła z czasem.

Imię stoi samo. Nie ma zdrobnienia, nie ma męskiego odpowiednika. W dzienniku szkolnym mieści się w czterech literach i tyle. Zostaje słowiański źródłosłów i ta jedna, mocna etykieta: sprawiedliwa.