Patrycy

Patrycy pochodzi z łaciny. Rzymianie mówili patricius o kimś z rodów założycielskich miasta, z tych patres, czyli ojców, od których szła pozycja i miejsce w senacie. Dlatego imię znaczy tyle co szlachetnie urodzony, po prostu patrycjusz. Od tego samego rdzenia mamy zresztą patrycjat, czyli warstwę najbogatszych rodów.

Obok Patrycego idzie Patrycja. To ta sama łacińska podstawa, tylko forma żeńska. I dziś Patrycję spotkasz w klasie częściej niż Patrycego. On został wersją rzadszą, trochę bardziej oficjalną. Nie zniknęło, tylko nosi je niewielu.

Kiedyś patrycjusz miał w Rzymie realną władzę, a teraz zostało z tego samo znaczenie. Chłopiec z tym imieniem nosi dawny tytuł, ale bez senatu za plecami. Status brał się z urodzenia, nie z zasług. A sens trzyma się prosty: szlachetnie urodzony.