Nabil

Nabil ma korzenie w hebrajskim, ale rozkwitł po arabsku. Po arabsku نبيل znaczy szlachetny. To krótkie słowo, a mówi sporo.

Szlachetność w tym imieniu to nie herb i nie tytuł. Chodzi raczej o to, jak ktoś się zachowuje, jak traktuje ludzi, czy trzyma słowo. Takie szlachectwo się zdobywa, a nie dziedziczy. I znaczenie „szlachetny” trzyma się imienia od początku, nie doszło później jako ozdoba.

Nabil dobrze radzi sobie za granicą. Nosi je choćby Nabil Fekir, francuski piłkarz, i na trybunach brzmi tak samo mocno, co w domu. W Polsce wciąż zaskakuje, ale wymawia się go bez trudu.

Dwie sylaby. Łatwo je zapisać w dzienniku, łatwo podać w urzędzie. A dziecko o imieniu Nabil słyszy w nim słowo szlachetny.