Liat

Liat przyszło z hebrajskiego. Składa się z dwóch drobnych słów: „li", czyli „do mnie", i „at", czyli „ty" w rodzaju żeńskim. Razem znaczą „jesteś moja". Imię noszą dziewczynki, a jego korzeń wiąże je z kulturą żydowską.

Ciekawa jest tu gramatyka. „At" to żeńskie „ty", więc imię mówi wprost do konkretnej dziewczyny. To całe zdanie, nie sama etykietka.

W Izraelu Liat brzmi zupełnie zwyczajnie i dostają je córki już od kilku pokoleń. Do polskich metryk trafia rzadko. Nauczyciel przy odczytywaniu listy pewnie się nad nim na chwilę zatrzyma. Nie ma polskiego zdrobnienia ani odmiany męskiej, nie ma też wariantu, pod którym mogłoby się schować. W dzienniku stanie obok Zuzanny i Oli, cztery litery i tyle.

Zostaje takie, jakie jest. Bo w środku ma tę jedną hebrajską myśl: jesteś moja.