Karim

Karim przyszedł do nas z arabskiego. Słowo karīm znaczy „szlachetny" i „hojny". W tradycji muzułmańskiej Al-Karim, czyli „hojny", to jedno z dziewięćdziesięciu dziewięciu imion Boga. Dlatego chłopiec nosi słowo, które padało wcześniej w modlitwie, a nie zwykłe określenie z listy.

To imię nie ma polskich zdrobnień ani wariantów. Nikt nie robi z niego Karimka w szkolnym dzienniku, choć w domu różnie bywa. Na formularzu w urzędzie nie ma nad czym się zastanawiać. I brzmi w Warszawie tak samo jak w Kairze, bo nikt go nie spolszcza.

Znaczenie leży na wierzchu. Hojny, szlachetny: to zwykły sens arabskiego rdzenia, a nie dorobiona później opowieść. Takie imię coś obiecuje, choć nie zmusza. Kiedy nauczycielka czyta „Karim" z dziennika, wywołuje właśnie hojnego i szlachetnego.