Juliia

Juliia ma łacińskie korzenie. Stoi za nią rzymskie nazwisko rodowe Iulius, a od niego idzie znaczenie ze słowników imion: młoda, promienista. Najprostsza wersja to Julia i ją Polacy poznają od razu. Julka to zdrobnienie, którego używa się w domu.

To podwójne i przyszło z Ukrainy. Tak wygląda imię Юлія, kiedy przepiszemy je z cyrylicy na nasze litery. Za wschodnią granicą Juliia nikogo nie dziwi, noszą je nauczycielki, sąsiadki i babcie. Imię jest tam codzienne, a nie odświętne.

Skąd wzięła się „młoda"? To skojarzenie dopisano do łaciny później, bo najpierw istniał tylko ród Iuliusów. Na liście obecności Juliia stanie tuż obok Julii, o jedną literę dalej. I to ta jedna litera mówi, że dziewczynka przyjechała ze wschodu. Zostaje rdzeń Iulius i krótkie słowo: młoda.