Frank

Frank wyrósł z nazwy Franków, germańskiego plemienia z zachodniej Europy. To od nich angielszczyzna wzięła słowo „free", czyli właśnie wolny. W państwie Franków należeć do plemienia znaczyło być człowiekiem wolnym, a nie czyimś poddanym. I ta wolność została w samym imieniu.

Frankowie naprawdę istnieli. Ich królowie rządzili sporym kawałkiem Europy po upadku Rzymu, a Francja do dziś nosi ich imię. Angielskie słowo „frank" znaczy dziś szczery, otwarty. Tak mówił wolny człowiek, prosto, bez owijania, bo nie musiał się nikomu kłaniać. To ten sam rdzeń.

Samo imię trzyma się prosto. Nie dorobiło się zdrobnień ani odmian, więc brzmi podobnie u Niemców i Anglików. Wyobraź sobie Franka na imieninach albo jego nazwisko na formularzu w urzędzie. Za tym krótkim imieniem stoi jedno stare słowo. Wolny.