Farhan

Farhan znaczy tyle co szczęśliwy, radosny. Imię przyszło ze świata arabskiego i trzyma się blisko słowa oznaczającego radość, farah. To skojarzenie kulturowe, stare i mocne. Sam źródłosłów zapisano ostrożnie jako inny, dlatego lepiej mówić o związku z radością, a nie udawać, że znamy jeden pewny początek.

Noszą je chłopcy w krajach arabskich, ale też w Pakistanie, Indiach czy Bangladeszu, a od niedawna czasem w Polsce. Tu Farhan nie ma zdrobnień ani wariantów. Nie ma też własnych imienin. Brzmi obco, ale zapisuje się łatwo. Chłopiec z takim imieniem trafia do dziennika klasy obok Franka i Zosi, a urzędnik wpisuje je do formularza bez zawahania.

Zostaje sens. Radość. Farhan nosi ją wprost, po arabsku i na polskim druku tak samo. Po polsku brzmi to krótko: szczęśliwy, radosny.