Flavia

Flavia przyszła z łaciny. Słowo flavus znaczyło żółty, złocisty, taki jak dojrzałe zboże i jasne włosy. Rzymianie nosili je najpierw jako nazwisko całego rodu, nie jako osobiste imię. Ród Flawiuszów dał cesarstwu trzech władców: Wespazjana, Tytusa i Domicjana. Zanim ktoś nazwał tak córkę, imię miało już rzymską historię za sobą.

We Włoszech Flavia została na dobre i tam brzmi najbardziej u siebie. Miękka, śpiewna, z tym otwartym -a na końcu. Wśród włoskich Chiar i Giulii nie razi ani trochę. Polak też wymówi ją bez potknięcia, bo litery leżą prosto i nic nie zgrzyta.

Znaczenie jest proste: złota, blond. Flavia nie ma zdrobnienia. Dziewczynka dostaje całe imię i już. W szkolnym dzienniku stoi obok Zofii i Julii, krótka i bez ogona. Kolor został ten sam co u Rzymian. Złoto zboża, złoto włosów, flavus.