Dato

Dato wywodzi się od imienia Dawid. To imię przyszło do Słowian z hebrajskiego i zostało na dobre. Po polsku znaczy tyle co umiłowany, bo w rdzeniu Dawida siedzi właśnie „umiłowany". Dato bierze to znaczenie i skraca samo imię do dwóch sylab.

Dawid dał w Europie sporo form. Mamy polskiego Dawida, dalej na wschodzie Dawita, a Dato trzyma się blisko tych zdrobniałych, cieplejszych. Znaczenie „umiłowany" przyszło tu z pełnego imienia, a nie narodziło się osobno. Krótka forma nie zmienia sensu, tylko pakuje go w mniej liter.

W szkolnym dzienniku Dato stanęłoby obok Dawidów i Dominików, wyraźnie od nich krótsze. Łatwo je zawołać. Nikt nie męczy się z pisownią, bo cztery litery starczą. Imię kończy się dokładnie tam, gdzie Dawid się zaczyna, na słowie umiłowany.