Błażej

Błażej przyszedł do nas z greki. Rdzeń wskazywał na kogoś, kto mówił niewyraźnie, seplenił albo bełkotał. Grecy nazwali tak sposób mówienia, a nie zaletę. Potem Rzymianie zrobili z tego Blasiusa, a polski dołożył swoje i wyszedł Błażej.

Imię związało się mocno ze świętym Błażejem, biskupem z IV wieku. Jego wspominamy 3 lutego. Tego dnia księża błogosławią w kościołach gardła, przykładają do szyi dwie skrzyżowane świece i proszą o zdrowie. Błażej opiekuje się chorym gardłem i kaszlem, tak mówi tradycja.

I tak imię o mówieniu niewyraźnym stało się imieniem od gardła. Dziś Błażej odzywa się, gdy nauczyciel czyta listę w klasie. Ktoś poprawia zdrobniale na Błażejek, ktoś woła pełnym imieniem. Znaczenie zostaje proste: sepleniący, bełkoczący.